เอนทรี่นี้ ขอแชร์ความสูญเสีย ที่ไม่มีวันเรียกกลับคืนมาได้
 
เริ่มมาจากน้องแมวที่บ้าน ชื่อ สีดำ ที่เลี้ยงกันมาถึง 11-12 ปี
มีอาการปากเหม็น น้ำลายเหม็น แล้วก็กินอาหารลำบาก
 
แต่เริ่มแรกที่เป็น เค้าก็ยังทานอาหารได้ ถึงจะยากหน่อย แต่ก็ยังทานได้
จนมาเมื่อ 3 วันที่ผ่านมา สีดำไม่ยอมทานไก่ต้มของโปรด ไม่ทานแม้แต่น้ำ
ร่างกายเริ่มอ่อนเพลีย ไม่มีแรงจะเดิน นอนอย่างเดียว
แต่เวลาคุยด้วย เค้าก็ยังร้องตอบเหมือนทุกครั้งได้อยู่ หางก็ยังกระดิกตอบรับ
เหมือนไม่ได้เป็นอะไรมาก แค่ไม่มีแรง
จขบ.กับคุณแม่ก็เห็นว่าถึงเวลาแล้วที่จะพาเค้าหาหมอ 
เพราะขืนปล่อยไว้อย่างงี้ มีหวังขาดอาหารตายแน่
 
แต่คลินิคที่เคยพาน้องแมวตัวอื่นไปหาหมอ(แล้วรอดตายได้อย่างปาฏิหารย์)
เค้าหยุดช่วงปีใหม่
 
ไม่รู้จะเรียกว่าดวงซวยหรือถึงคราวกันแน่
ก็เลยตัดสินใจพาไปหารพ.สัตว์เปิดใหม่ใกล้ๆบ้าน
 
ไปถึง สีดำก็ยังมีแรง คุยได้ กระดิกหางเหมือนเดิม
พาชั่งน้ำหนักก็จะวิ่งหนี ทุกอย่างดูดีขึ้นหลังจากได้พาเค้านั่งรถมา
 
นั่งรอหมอที่ออกไปรักษานอกสถานที่ ประมาณครึ่งชม.
 
หมอก็กลับมา สัตวแพทย์หญิงจบใหม่จากจุฬา หน้าตาน่ารัก พูดจาน่ารัก
 
หมอมาก็พาเข้าห้องตรวจ ตอนนั้นคุณแม่ตามไปดู แต่จขบ.ไม่ได้ไปด้วย
หายกันไปเป็นชม. คุณแม่บอกว่านอนให้น้ำเกลือ ฉีดเข้าเส้นเลือด
 
ขอท้าวความกลับไปที่คลินิคที่บอกว่าปิดปีใหม่นั้น
เคยพาน้องแมวเป็นโรคปอดชื้นไปรักษา
ซึ่งตอนแรกที่เป็น เราก็คิดว่าเป็นหืดของแมวธรรมดา
แต่หลังจากนั้น เค้าหายใจเหมือนคนหอบ ไม่กินอาหารหลายวัน
วันที่พาไปคิดว่าไม่รอดแล้วมั้ง
แต่ก็ต้องพาไป ต้องช่วยให้ถึงที่สุด
ไปหาร้านนี้เปิดใหม่ คุณหมอทำเอง ดูแลเองทุกอย่าง
ร้านเล็กๆแต่สะอาดสะอ้าน
คุณหมอจับให้น้ำเกลือ ให้ทางผิวหนัง คือบริเวณช่วงคอ-หลัง
ให้นิดเดียวแล้วก็ฉีดยา ให้กลับมาพักที่บ้าน แต่คุณหมอนัดดูอาการทุกวัน
(คุณหมอบอกว่า แมวเป็นโรคนี้ ห้ามขัดใจเค้านะ ยังนึกขำ คุณหมอน่ารักจริง)
หลังจากเข้าๆออกๆคลินิคเป็นอาทิตย์ เจ้าตัวนี้ก็หาย
ปัจจุบัน ทั้งดื้อ ทั้งซน วิ่งอ้วนทั้งวัน
 
กลับมาเรื่องสีดำ ไม่เข้าใจว่าทำไมถึงฉีดเข้าเส้นเลือด
เพราะมีประสบการณ์แมวอีกตัว ไปหาคนละคลินิค
ฉีดเข้าเส้นเลือด แล้วกลับมาพักที่บ้าน ซักพักก็ช็อคน้ำเกลือตายกันต่อหน้าต่อตา
 
ครั้งนี้เลยตัดสินใจไว้กับหมอ ให้อยู่ในการดูแลของหมอ
ไม่อยากยุ่งกะการปรับน้ำเกลือ กลัวมาก มันผิดพลาดไม่ได้
 
แต่ตอนเจาะให้น้ำเกลือ คุณแม่นึกโมโหผช.หมอคนนึง
เอามีดมาโกนขนที่แขน โดยไม่ยอมฆ่าเชื้อก่อน
ผช.อีกคนที่แก่กว่าก็ถามว่า อ้าวหนู ไม่เช็ดแอลกอฮอล์ก่อนเหรอ
มันก็ตอบอย่างไม่ไยดี ว่าเช็ดหรอก ต่อหน้าเจ้าของ
ซึ่งคุณแม่เป็นคนใจเย็นเลยปล่อยไป
ถ้าเป็นจขบ. อีนี่จมดินตรงนั้นล่ะ เหอๆ
 
หลังจากนั้นก็กลับมาบ้าน พอตกเย็นก็โทรถามว่าไปรับได้ตอนไหน
เค้าบอกน้ำเกลือยังไม่หมด ประมาณทุ่มกว่าๆค่อยไป
เราใจร้อน เลยไปรอตั้งแต่ 6 โมงกว่า ขอได้นั่งรอใกล้ๆก็ยังดี
 
คนในรพ.เดินมาบอกว่า อาการไม่ค่อยดี หมอดูอยู่ในห้องผ่าตัด
 
จขบ.บอกกับคุณแม่ว่า ไม่ใช่ช็อคน้ำเกลือตายไปแล้วมาทำฟอร์ม
ไม่กล้าออกมาพูด
 
หลังจากที่รอกันหลายสิบนาที ใจคอเราเริ่มไม่ดี
เห็นหมอเดินมาบอกแม่ คำที่ได้ยินคือ
 
"พี่คะ เค้าช็อค เค้าช็อคแล้วเค้าก็ชัก หมอพยายามปั๊มหัวใจ แต่ก็ไม่ฟื้น"

 
.................................................................

 
เราลุกขึ้น เดินปาดน้ำตาออกจากรพ. ไม่ได้อยู่ฟังอะไรอีกแล้ว
รู้สึกโลกนี้ไม่มีที่ให้อยู่ รู้สึกเหมือนฝันร้าย รู้สึกอยากเดินไปให้รถชนตายเดียวนั้น
ชดใช้ความผิดพลาด ความผิดพลาดที่มันกลับไม่แก้ไขไม่ได้
 
เราคิดว่าเราจะเลือกสิ่งที่ดีที่สุดให้กับเค้า ทำไม...ทำไมถึงเป็นสิ่งที่เลวร้ายที่สุด
 
ไม่น่าเชื่อว่าเหตุการณ์แบบนี้จะเกิดขึ้น
เพราะคืนก่อนไปหาหมอ นั่งหาข้อมูลเกี่ยวกับโรคไตของแมว
จนไปเจอบล็อคนี้ 
ติดอันดับแรกของกูเกิ้ล
 
เข้าไปอ่านเจอคอมเม้นท์ของท่านนึงที่ว่า

"ผมรู้สึกผิด ถ้าผมไม่พาแมวไปให้น้ำเกลือ แมวผมก็คงไม่ตาย"
 
อ่านไปแล้วก็เศร้า สงสารหัวอกเจ้าของแมว
 
ไม่น่าเชื่อ...ทั้งๆที่มีอุทาหรณ์ ทั้งที่มีคนเตือน แต่เรากลับพาแมวไปเจอเหตุการณ์ซ้ำรอย
 
ใครไม่เคยเลี้ยง จะไม่รู้เลย 10 กว่าปีมันผูกพันกันแค่ไหน
 
ชีวิตเค้า คือความรับผิดชอบของเรา
 
มันเจ็บที่เราพลาด พาเค้าไปตาย ตายเพราะความสะเพร่าของคน
 
แมวฉันมันดูไร้ค่า มันไม่ใช่เปอร์เซีย มันแมวไทยลายๆธรรมดา
 
แต่รู้มั้ยว่าเค้ามีค่ากับฉันขนาดไหน
 
คุณประมาท คุณไม่เอาใจใส่ คุณไม่ได้ฆ่าแมวฉันอย่างเดียว
แต่คุณกระชากหัวใจเจ้าของไปด้วย
 
เอนทรี่นี้...ฝากบอกไปถึงใครที่เลือกเรียนสัตว์แพทย์
 
อย่าคิดว่าเรียนจบมาแล้วจะได้ทำอาชีพที่หาเงินง่าย
อย่าคิดว่าจบมาแล้วจะดูเท่
อย่าคิดว่าเรียนเพราะเราน่าจะทำได้
 
ถ้าคุณเป็นคนไม่รอบคอบ ไม่ละเอียดอ่อน คุณไม่สมควรอย่างยิ่งที่จะเป็นสัตวแพทย์
 
เพราะสัตว์มันไม่นอนร้องโอดโอยเหมือนคน คุณจะปล่อยมันนอนแล้วไม่เคยมาแยแส มันก็ต้องตายไป
 
กับพนง.ที่คุณจ้างมาช่วย คัดเลือกให้ดีๆ เพราะมันจะมักง่ายเหมือนคนที่ฉันเจอ
 
คุณเป็นหมอ คุณจะเรียกเงินแค่ไหนก็ได้ ฉันพาเค้าไปหาคุณทั้งๆที่ดูแล้วว่าร้านคุณแพงกว่าร้านอื่นที่เคยหาแน่ๆ
 
แต่ฉันก็พาไป เท่าไหร่ฉันก็จะจ่าย แค่คุณรับผิดชอบชีวิตเค้าได้ก็พอ
 
ถ้าเค้าตายเพราะเป็นโรคร้าย ฉันจะทำใจ
 
แต่เค้าตายเพราะช็อคน้ำเกลือจากความมักง่ายของคุณ ฉันทำใจไม่ได้
 
ขอบอกเจ้าของสัตว์เลี้ยงที่เข้ามาอ่านเอนทรี่นี้
 
ขอเป็นอีกเสียงที่จะเตือนว่า คิดให้ดีๆ เค้าไม่ทานอาหาร ลองหาวิธีง่ายๆพื้นๆก่อน
 
เลี่ยงได้ อย่าพาไปให้เจาะน้ำเกลือ
 
เพราะจขบ.เสียไป 2 ชีวิตแล้ว โดยไม่มีทางได้กลับคืน
 
มันคือความผิดพลาด ที่ไม่อาจย้อนกลับไปแก้ไขได้อีกแล้ว
 
ปล. ถึง สีดำ ที่รัก ขอให้หนูไปสู่สุขคติ ขอให้หนูไปเกิดที่ๆดี ยกโทษให้กับความผิดพลาดครั้งนี้ด้วยนะ
 
ปล.2 สำนวนการเขียน อาจจะไม่สละสลวย อ่านแล้วงงๆ
ต้อขอโทษด้วย เพราะจขบ.ไม่มีแรง ไม่กำลังใจจะเรียบเรียง
นั่งพิมพ์ทั้งน้ำตา สมองมันตื้อไปหมด
แต่ก็ยังอยากจะแชร์ให้คนอื่นๆได้รู้ จะได้ไม่เจอเหตุการณ์แบบนี้ ไม่อยากให้ใครต้องเจออีก

 

Comment

Comment:

Tweet

เราก็พึ่งประสบเหตุการณืเดียวกันเลยค่ะ  ยังรู้สึกผิดอยู่เลย  โทษตัวเองตลอดว่าเป็นความผิดของเราที่ไว้ใจหมอ  สูญเสียไปแล้วไม่อาจเรียกกลับคืนได้  เสียใจจริงๆ  ที่ความหวังดีของเรากลับกลายเป็นการทำร้ายเค้า

#6 By ฟ้าใส (110.49.235.73) on 2013-07-31 07:39

ขอแสดงความเสียใจกับคุณ sweet meow ด้วยนะคะ
เราก็จะพยายามทำใจให้ได้ค่ะ
นึกขึ้นมาทีไรก็ห่อเหี่ยวทุกที

เคสแบบนี้คงเจอกันหลายคน
ก็ไม่รู้เพราะอะไรเหตุการณ์ถึงได้เกิดซ้ำซาก

ขอให้สู้ๆเหมือนกันนะคะ

#5 By ~ ♫ Melody ♫ ~ on 2012-01-04 22:16

ขอแสดงความเสียใจด้วยคะ แมวที่บ้านที่เลี้ยงมา10กว่าปี ก็พึ่งจากไปเมือสิ้นปีที่ผ่านมานี่เอง ตอนแรกไปผ่าตัด ก็แข็งแรงสุขภาพโอเค มีช่วงน้ำท่วมคลีนิคประจำปิด เลยไปอีกที่ ผลคือ น้องแมวตายคืนวันนั้นเลย ที่บ้านก็ยังทำใจไม่ได้ อยากเลี้ยงใหม่ แต่พ่อเค้าไม่ยอม ยังคิดถึงตัวเก่าอยู่ กลัวเลี้ยงไปละต้องจากกันแบบนี้อีก ส่วนอีกตัวที่ตายก่อนหน้านตัวแรก ( ไปที่เดียวกันเลยคะ ตายทั้ง2ตัวเลย เข็ดมากๆ) อาการคล้ายๆลิ้งที่แปะมาเลย T^T สู้ๆนะคะ

#4 By Sweet Meow on 2012-01-04 14:38

ตอนนี้แค่จะกินข้าวยังกินไม่ลงเลย

ขอบคุณมากๆเลยค่ะสำหรับกำลังใจ



#3 By ~ ♫ Melody ♫ ~ on 2012-01-03 11:17

ขอแสดงความเสียใจด้วยครับ เห็นด้วยว่าไม่ว่าจะเป็นแพทย์คนหรือสัตว์ควรละเอียดรอบคอบเพราะต้องรับผิดชอบชีวิต
ขอแสดงความเสียใจด้วยนะคะ
เค้าก็เหมือนเพื่อนเหมือนเป็นครอบครัวเดียวกับเรา
เจอแบบนี้บางทีก็รับไม่ได้เหมือนกันค่ะ

ขอให้จขบ.มีกำลังใจนะคะ สู้ๆ Hot!

#1 By Aquamarine on 2012-01-03 10:35